آرتروز مفاصل یک بیماری دژنراتیو (یا متابولیک) است، یعنی غیر التهابی. اما علل آرتروز مفصلی توسط پزشکی رسمی به طور کامل مورد مطالعه قرار نگرفته است. نسخه هایی ارائه شده است که آرتروز ناشی از اضافه وزن، سن، اختلالات متابولیک در بافت ها (عضلات) و مفاصل، سایش زودرس غضروف، بارهای کوچک، بارهای سنگین و غیره، ژنتیک و غیره است. یعنی مشخص نیست برای درمان موثر و پیشگیری از آرتروز مفصل زانو چه باید کرد.
در واقعیت (و این توسط ادبیات و تجربه پزشکی مبتنی بر شواهد تایید شده است)، آرتروز نتیجه بیماری عضلات درگیر (عضلاتی که یک مفصل خاص را می پوشانند) است. عضلات درد در حالت فشرده شدن ثابت فشار زیادی را روی مفصل وارد می‌کنند که باعث افزایش ساییدگی و پارگی می‌شود.
آرتروز مفصل زانو - چیست؟
آرتروز زانو (و همچنین هر مفصل دیگری) که در غیر این صورت استئوآرتریت تغییر شکل دهنده (یعنی دژنراسیون بافت غضروفی و استخوان) نامیده می شود، یک ضایعه دژنراتیو-دیستروفیک پیشرونده غضروف و استخوان (نزدیک غضروف) بافت، ساییدگی و کاهش آن است که منجر به اختلال عملکرد مفصل (تغییر درجات و درد مفاصل) می شود. شدت
به بیان ساده، این سایش و پارگی مفصل است، که هم به معنای ساییدگی و هم پارگی بافت غضروفی است، که باید از لغزش صاف سطوح مفصلی نسبت به یکدیگر، و ساختارهای استخوانی که غضروف روی آن قرار دارد، اطمینان حاصل کند. کل این فرآیند با باریک شدن فضای بین مفصلی و از دست دادن خاصیت ارتجاعی دستگاه لیگامانی همراه است.
آرتروز مفصل زانو: علائم
اغلب این بیماری بدون علامت است و فقط با MRI قابل تشخیص است. این بیماری در مرحله "بالغ" خود می تواند با افزایش درد در ناحیه مشکل و محدودیت های حرکتی در مفصل خود را احساس کند. در عین حال، آرتروز یک مشکل شایع است و در 70 درصد از ضایعات مفصلی رخ می دهد. نمی توان دقیقاً دلیل ایجاد این بیماری را بیان کرد، اما عوامل خاصی وجود دارد که اغلب به کاتالیزوری برای آرتروز تبدیل می شوند.
علائم اصلی آرتروز مفصل زانو عبارتند از:
- درد در مفصل زانو با شدت و مدت زمان متفاوت
- سفتی مفصل زانو - ناتوانی در صاف کردن یا خم شدن کامل پا در مفصل زانو (گاهی اوقات اسکات غیرممکن است)
- کلیک کردن و خراشیدن در مفصل زانو. اعتقاد بر این است که مفصل مایع خود را از دست می دهد و سطوح مفصلی به راحتی از کنار یکدیگر می لغزند. این ممکن است با یک صدای مشخص همراه باشد
آرتروز مفصل زانو: علل
با این حال، متخصصان بسیار متخصص معتقدند که علت اصلی آرتروز مفصل سندرم میوفاشیال است که با بیماری ماهیچه‌هایی که روی مفصل آسیب‌دیده پخش می‌شوند (نقاط ماشه‌ای) ظاهر می‌شود.
نقطه ماشه ای کانون تنش در فیبرهای عضلانی است که تحت شرایط خاصی فعال می شود و خود را به صورت درد حاد نشان می دهد. از طریق نقاط ماشه ای است که سندرم میوفاشیال تشخیص داده می شود. هنگامی که نقاط ماشه ای رخ می دهد، خاصیت ارتجاعی عضلانی از بین می رود که باعث کاهش تحرک مفصل می شود. آنها در نتیجه آسیب، و همچنین در هنگام اضافه بار شدید یا مزمن عضلانی، یا ماندن طولانی مدت در حالت بی حرکت به وجود می آیند.
ماهیچه ها در حالت انقباض (فشرده شدن مداوم) هستند و این فشرده سازی اضافی در مفصل درگیر (در مورد ما، مفصل زانو) اتفاق می افتد.
آرتروز مفصل زانو و آرتروز چه تفاوتی با هم دارند؟
برای درک علت و ماهیت بیماری، تعیین تفاوت بین آرتروز و آرتریت بسیار مهم است. تفاوت اصلی آنها در این است که ماهیت آرتروز التهابی نیست، در حالی که آرتریت یک آسیب شناسی التهابی است. در این مورد، فرآیندهای التهابی ماهیت سیستمیک دارند و به کل بدن گسترش می یابند.
آرتروز یک آسیب شناسی متابولیک ناشی از اختلالات متابولیک در بدن است. سندرم درد همراه با آرتروز در شرایط ترکیبی - نقاط ماشه ای و اختلالات مختلف مفصلی رخ می دهد. از بین بردن نقاط ماشه، اگر نه به بهبودی کامل، منجر به بهبود قابل توجهی در وضعیت عمومی می شود.
معیار اصلی آرتریت مفصل زانو وجود یک عامل التهابی است - یعنی ویروس، عفونت، قارچ، باکتری. علاوه بر این، محل عامل عفونی می تواند در هر جایی باشد. اغلب، سوزاک یا سایر عفونت های مقاربتی می تواند مزمن شود و باعث ایجاد عوارض در مفاصل شود.
با آرتروز مفصل زانو قرمزی پوست اطراف مفاصل، تورم و افزایش حجم مفاصل و افزایش دمای کل بدن و به صورت موضعی مفصل مشاهده می شود. با آرتروز مفصل زانو، این علائم معمولا وجود ندارند. با این حال، آرتروز و آرتریت می توانند در ترکیب ایجاد شوند.
4 مرحله آرتروز زانو
اگر هنگام تشخیص آرتروز، درمان پیچیده شروع نشود، با گذشت زمان بیماری شروع به پیشرفت می کند و علائم بدتر می شود. تشخیص به موقع و درمان مناسب که می تواند به طور موثر با سایر روش های درمانی ترکیب شود، وضعیت عمومی بیمار را به میزان قابل توجهی بهبود می بخشد و از درمان طولانی، دردناک و پرهزینه جلوگیری می کند.
به طور رسمی، 3 (4) مرحله توسعه آرتروز مفصل زانو وجود دارد:
- درجه 1. این فاصله زمانی از ظهور اولین علائم آرتروز تا تظاهرات قابل مشاهده آن است که قبلاً در معاینه اولیه یا در عکسبرداری با اشعه ایکس قابل تشخیص است. وضعیت بیمار با احساسات دردناک با شدت های مختلف مشخص می شود که هنگام حرکت رخ می دهد.
- درجه 2. بیمار ناراحتی و درد "تیراندازی" را حتی با تلاش جزئی تجربه می کند. حرکات انسان ممکن است هنگام راه رفتن، چمباتمه زدن و غیره با احساس خرچنگ در زانو همراه باشد. ممکن است در حال حاضر تحرک مفصل زانو کاهش یابد. ناحیه تحت تاثیر آرتروز از نظر بینایی تغییر شکل یافته و اندازه آن افزایش یافته است.
- درجه 3. عملاً هیچ بافت غضروفی در داخل مفصل باقی نمانده است. در یک فرم به خصوص پیشرفته، بی حرکتی کامل اندام ممکن است رخ دهد. گرفتن موقعیتی که در آن راحت باشد برای بیمار دشوار است. حرکت بدون کمک تقریباً غیرممکن می شود.
- مرحله 4 آرتروز مفصل زانو نیز به طور جداگانه قابل تشخیص است. این شرایط تخریب کامل است که منجر به این واقعیت می شود که مفصل عملکرد خود را به طور کامل از دست می دهد. در این مورد، بیمار "محاصره مفصلی" - سندرم درد حاد را تجربه می کند.
تشخیص آرتروز مفصل زانو
آرتروز یک بیماری مزمن است که درمان آن پیچیده و منظم است. بنابراین تشخیص به موقع و درمان مناسب به بیمار این امکان را می دهد که آسیب به مفصل زانو را به حداقل برساند.
تشخیص آرتروز با این واقعیت پیچیده تر می شود که این بیماری اغلب می تواند بدون علامت باشد. با این حال، در صورت وجود درد، پزشک ممکن است پس از معاینه، عکسبرداری با اشعه ایکس را تجویز کند. و اگرچه نتایج آن ممکن است همیشه نشان دهنده نباشد، آنها یک ایده کلی از میزان "پیشرفته" بیماری به دست می دهند.
داده های دقیق تر را می توان به لطف روش های تشخیصی مدرن - اولتراسوند، MRI و غیره به دست آورد.
با این حال، تغییرات یافت شده در MRI همیشه با احساسات و شکایات بیمار مطابقت ندارد. این اتفاق می افتد که عکس مفصل زانو تغییرات دژنراتیو-دیستروفیک را هم در خود غضروف و هم در منیسک و رباط ها نشان می دهد، اما هیچ شکایتی وجود ندارد. و برعکس، درد و علائم دیگر وجود دارد، اما همه چیز در برگه معاینه طبیعی است.
یادآوری می کنیم که در صورت آرتروز مفصل زانو، تشخیص عضلات ران (عضلات فلکسور ساق، چهارسر ران) از نظر وجود نقاط ماشه ای میوفاشیال که در 80 درصد موارد باعث ایجاد درد و تغییر در تصاویر مفصل می شود، مهم است.
مهم: اگر بیمار مبتلا به پسوریازیس باشد، ممکن است آرتروز منشا پسوریازیس داشته باشد.
روش های ناکارآمد درمان آرتروز مفصل زانو
تمام روش های رسمی درمان آرتروز به دو دسته تقسیم می شوند:
- غیر دارویی؛
- دارویی؛
- جراحی
مداخله جراحی یک اقدام ضروری در مراحل پیشرفته بیماری است. این عملیات برای جایگزینی مفصل تخریب شده با یک آنالوگ مصنوعی انجام می شود.
پزشکان شاغل، به عنوان یک قاعده، فیزیوتراپی و ورزش درمانی (فیزیوتراپی) مختلف را برای درمان آرتروز مفصل زانو تجویز می کنند. با این حال، تمرینات قدرتی فقط باعث تشدید دوره بیماری، فعال کردن نقاط ماشه ای، افزایش درد و غیره می شود. بنابراین، این روش درمانی بی اثر است.
کندروپروتکتورها سزاوار توجه ویژه هستند. اعتقاد بر این است که داروهای این دسته غضروف را ترمیم می کنند. اولاً، شواهد موجود برای این داروها مشکوک است، زیرا این مطالعات روی این داروهای گران قیمت توسط خود تولیدکنندگان انجام می شود. ثانیاً، این درمان علامتی است، یعنی هدف آن اثر است، نه علت. دلیل آن بیماری عضلانی است.
آرتروز مفاصل یک بیماری دژنراتیو است، یعنی التهابی نیست. اما علل آرتروز مفصلی توسط پزشکی رسمی به طور کامل مورد مطالعه قرار نگرفته است.
نسخه هایی ارائه شده است که آرتروز ناشی از اضافه وزن، سن، اختلالات متابولیک در بافت ها (عضلات) و مفاصل، سایش زودرس غضروف، بارهای کوچک، بارهای سنگین و غیره، ژنتیک و غیره است. یعنی مشخص نیست برای درمان موثر و پیشگیری از آرتروز مفصل زانو چه باید کرد.
در واقعیت (و این توسط ادبیات و تجربه پزشکی مبتنی بر شواهد تایید شده است)، آرتروز نتیجه بیماری عضلات درگیر (عضلاتی که یک مفصل خاص را می پوشانند) است. عضلات درد در حالت فشرده شدن ثابت فشار زیادی را روی مفصل وارد می‌کنند که باعث افزایش ساییدگی و پارگی می‌شود.
درمان موثر آرتروز مفصل زانو
درمان مناسب برای آرتروز مفصل زانو باید سیستمیک و جامع باشد. به طور خاص بر اساس درمان عضلات است و شامل مصرف داروها (برای اصلاح عوامل تشدید کننده و مضر در MFS) و فیزیوتراپی مناسب برای مفصل زانو و عضلات لگن) و البته ماساژ میوفاشیال است.
موثرترین روش های درمانی برای TT عبارتند از:
- ماساژ نوازش عمیق؛
- سوزن زدن نقاط ماشه ای
- امواج شوک درمانی
- آرامش پسایزومتریک
علاوه بر عضله قدامی ران، ماساژ روی عضلات نیز به صورت سینرژیست و آنتاگونیست انجام می شود. در این مورد، کشکک به خودی خود ماساژ داده نمی شود - متخصص ماساژ تأکید اصلی را بر روی عضلات قرار می دهد.
"دستگاه" اصلی ماساژ دستان استاد است. برای خود ماساژ از دستگاه های مختلفی برای افزایش اثربخشی این روش استفاده می شود.
ورزش درمانی برای آرتروز مفصل زانو
مرحله نهایی درمان، انجام تمرینات کششی در قسمت فوقانی (جلو) ران است. مهم است که تنش را دقیقاً در محلی که ماساژ داده اید احساس کنید.
هنگام تجویز و انجام فیزیوتراپی برای آرتروز مفصل زانو، مهم است که اصل اساسی را درک کنید - یعنی چرا این تمرینات (برای چه هدفی) انجام می شوند. هدف اصلی این است که تمام فیبرهای عضلانی منقبض شده (طناب) کشیده شود تا عضله بتواند به طور کامل از طریق دامنه حرکتی آناتومیک خود کشیده شود.
پیشگیری از آرتروز مفصل زانو
در درمان این بیماری رعایت اقدامات پیشگیرانه از جمله موارد زیر ضروری است:
- تنظیم رژیم غذایی مناسب: منوی روزانه شما باید متعادل و غنی از ریز عناصر، پروتئین و ویتامین ها باشد. از این گذشته، کمبود ریز عناصر مانند کلسیم، منیزیم، روی منجر به تشدید سندرم میوفاشیال می شود.
- فعالیت بدنی متوسط: سعی کنید به مفصل زانو فشار وارد نکنید و از آسیب های ترومایی خودداری کنید. اگر یک عضله برای مدت طولانی در وضعیت ایستا باشد، این به تشکیل محرک ها کمک می کند.
- ترک عادت های بد: یک سبک زندگی سالم داشته باشید، مراقب وزن خود باشید.
- درمان پیچیده: روش های درمانی رایج را با روش های کمکی ترکیب کنید.
روش های کمکی برای درمان آرتروز مفصل زانو
درمان آرتروز مفصل زانو به ویژه اگر با روش های کمکی درمان ترکیب شود مؤثر خواهد بود. بیایید به محبوب ترین آنها نگاه کنیم.
- لیزر درمانی. این روش در بین بیمارانی که از آرتروز مفصل زانو رنج می برند محبوب ترین و رایج ترین روش محسوب می شود. اثر درمانی به دلیل انبساط رفلکس عروق خونی در بالای کانون فرآیند پاتولوژیک در عضله به دست می آید. این به عادی سازی متابولیسم کمک می کند (فراموش نکنید، آرتروز یک بیماری متابولیک است) و به کاهش درد کمک می کند.
- سرما درمانی. این روش به اندازه روش قبلی محبوب نیست. با این حال، اثربخشی آن بسیار بالا است. به دلیل قرار گرفتن موضعی در دمای پایین، درد در ناحیه مشکل به طور قابل توجهی کاهش می یابد و تشکیل مواد فعال بیولوژیکی که منجر به بدتر شدن بیماری می شود کند می شود. روش های کرایوتراپی به فعال شدن جریان خون و فرآیندهای ترمیم در مفصل کمک می کند.
- بالنیوتراپی این در یک محیط آسایشگاه-توچال انجام می شود. آب درمانی برای آرتروز شامل حمام های پزشکی است - برای این بیماری، حمام رادون موثرترین در نظر گرفته می شود. اثر درمانی رویه ها بهبود فرآیندهای متابولیک در مفصل است.
درمان پیچیده در ترکیب با خود ماساژ وضعیت عمومی آرتروز را بهبود می بخشد و خطرات احتمالی تخریب کامل مفصل را به حداقل می رساند. نکته اصلی پیروی از توصیه های متخصصان، رعایت اقدامات پیشگیرانه و ترکیب درمان اساسی با سایر روش های درمانی است.